„Szkielety Hunów posiadają haplogrupę ojcowską R1a, typową dla Kirgizów, Sogdian, Gotów, Scytów, Słowian, Ałtajczyków, Ujgurów, Chazarów czy Uzbeków – ludy te zamieszkują/zamieszkiwały podobny obszar” Zawadzińska Zofia, Porównanie teorii allochtonicznej oraz autochtonicznej pochodzenia Słowian w świetle danych archeologicznych i antropologicznych, Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego, 19 września 2016. Celem niniejszej pracy jest przedstawienie i krytyczna analiza głównych argumentów popierających obie teorie pochodzenia Słowian. Praca powstała dzięki analizie wielu tekstów źródłowych badaczy pracujących nad tą problematyką. Metody stosowane do odnalezienia prakolebki Słowian są różnorodne, należy do nich archeologia, antropologia, biologia molekularna oraz językoznawstwo. Zasadniczym problemem jest obiektywizacja interpretacji wyników badań, do czego kluczem jest ujęcie populacyjne oraz przyłożenie większej wagi do metod statystycznych stosowane w najnowszych pracach antropologicznych. Autochtoniczna teoria pochodzenia Słowian zakłada prakolebkę tego ludu w dorzeczu Odry i Wisły, a tezę tę popierają wyniki wielocechowych analiz antropometrycznych materiału szkieletowego oraz mDNA. Na wschodzie, w dorzeczu Dniepru, Dniestru lub Prutu lokują pierwotne siedziby Słowian zwolennicy poglądu allochtonicznego, potwierdzeniem tego mają być dowody językoznawcze oraz archeologiczne. Impas powstały ze względu na brak porozumienia pomiędzy badaczami poszczególnych dziedzin żadna z teorii etnogenezy Słowian nie posiada zdecydowanej przewagi w ogóle środowiska naukowego. Ze względu na przedawnienie wielu metod badawczych między innymi typologii, stosowanej przez archeologów, można posunąć się o stwierdzenie, że teoria allochtoniczna musi ustąpić miejsca nowocześniejszej i możliwej do udowodnienia teorii autochtonicznej.

Genetyka jest nauką ścisłą w 100%. Na podstawie jej ustaleń skazuje się ludzi na karę śmierci – gdyby była nieścisła to byłoby niemożliwe. To nauka taka jak i matematyka czy fizyka – w przeciwieństwie do niemieckich bajduszek historyczno-archeologicznych o Pangermanii w Tybecie, albo starożytności germanów w Europie – to bujdy pochodzące wprost od faszystów/nazistów takich jak Kossina i Goebels.

Bardzo dziękuję za odpowiedź i również życzę Panu wszystkiego najlepszego!

p.s. dam znać jak uda mi się do czegoś ciekawego w tym syrenim temacie dojść

Witam

Nie zgłębiałem szczególnie wątku syren – w naszej Baji Słowiańskiej, ani w pokrewnych istyjskich (litewskiej – Dajnie, czy łotewskiej – Dzismie). U nas nazywano je czetlicami – od czatowania w wodach, albo czelticami, od wodnej czeluści, później także syrenami, choć to ostatnuie określenie wydaje się zapożyczone z mitów Greków, u Rzymian nimfa wodna. Jak częściowo słusznie zauważa Wikipedia przechowały się u nas także obrazy pół-kobiety-półptaka w tradycji związanej z prawosławiem. Sądzę że to jeśli idzie o obraz wpływ tradycji greckiej szerzonej z chrześcijaństwem. Sirin, czy inne wieszcze ptaki, jak Sołowiej, Gamajun, Alkonost mają taki obraz, ale są odpowiednikami Orłów-Straszy – noszą bohaterów w Zaświaty, wykonują rozkazy bogów, wieszczą i opowiadają dzieje. Ruś również zna czeltice – czyli inogi wodne – półkobiety półryby. W opowieściach ludowych myli się często czeltice – które nie są boginkami z boginkami – Duchami pomocniczymi Bogów Żywiołów i bogów Mocy takimi jak: wodnice, brodzice-brodarice, rusałki, topielice, męcice a nawet brzeginie (rus. berehyni).

Myślę, że to żmudna praca zebrać opowieści, bo nie widzę innej drogi – przynajmniej na naszym obszarze. Jest trochę stron internetowych w angielskim i projektów ale nie wykraczają one poza klasykę – mity greckie i rzymskie. Japonia i Chiny to bardzo ciekawe ponieważ z Indii przeszło trochę wątków i postaci, trochę znad Aralu i przez Mongołów z bardzo dawnych czasów, trochę przez Tocharów (Harów Toka).

Pozdrawiam i życzę powodzenia – Wszystkiego dobrego – Teraz i na Zawsze

C.B.

jestem pod ogromnym wrażeniem Pańskiej pracy i nie chodzi tylko o ten artykuł, ale tak ogólnie. Sama również zajmuję się troszkę podobną tematyką, a w każdym bądź razie mocno mnie ona interesuje. W tej chwili próbuję zgłębić temat syren z polskich legend, a póki co udało mi się odnaleźć podobne historie w mitologii japońskiej i hinduskiej. Może mógłby mi Pan polecić jakieś materiały na ten temat? Z góry dziękuję i pozdrawiam serdecznie