Niestety Księga III będzie nieprędko, chociaż praca jest w toku. Co do obwolut, to już wydawca – jak na razie bez obwoluty spisują się nieźle – bardzo solidna robota – świetna drukarnia. Pozdrawiam

Szydłowski to krętacz mieszający fakty z fikcją.
Tak myślę o jego filmach:
https://plus.google.com/116192259837111916365/posts/ZXxGcpTBdv6

Niemieckie kern jest z lechickiego/słowiańskiego czarny, ale uwaga! Czarny to nie jest zwykłe słowo, to w magii słowo rozdwojone i rozczwórzone – oznacza czar – czynność mogtowijną (magiczną) – kolor czarny (ciemność, zaświaty), ale i kolor czerwony – krasny, życie oraz czworakość (Kirów świata – dwa wznoszące rozwijające – ku budowaniu i ożywianiu, i dwa opadajace zwijające – ku unicestwieniu). W KAR-tach: czar,czer, kar – karo , kier – pozostałe dwa kolory w kartach są czarne, a kar-ty ta-Roty służyły do wróżenia a nie do zabawy).

Księga Popiołów ma być w tym roku, możliwe że już w czerwcu, bo planujemy spotkanie z jej autorem w Radziejowicach w Krasz-Kupałę. Kir to przede wszystkim Kirunek, a bogowie Kiru to Stronporowie władający Stronami świata, Porami Świata/Ziemi (a więc czasem) i Kirem Ro-zwoju/I-zwoju/Zowji-Sophii. To ostatnie pojecie nie ma nic wspólnego z kierunkiem jako stroną świata. Jest związane z ruchem orgonicznego ciemnego światła-energii (85% masy wszechświata) nadając materii ukierunkowanie rozwojowe ku budowaniu, ku rozpadowi, ku eksplozji i powstaniu, lub ku-unicestwieniu. Działa jakby w piątym i szóstym wymiarze – w poprzek zwykłego czasu. Bo czas nie jest jeden ani nie jest jednorodny. To jest prawdziwy Kir i stąd całun okrywający ciało zmarłego nazwano kirem, bo „przenosił” się człowiek/dusza w inne wymiary (kiry). Wszystkie konotacje kiru-kirunku-kierunku-kierowania-kieru (kieRAt, karta kier, karo, itp) w Słowniku Etymologicznym Brucknera i Sł. Etym. Sławskiego.
Są Cztery Kiry Czasu tak jak i Cztery Strony Świata i Cztery Pory Roku.

Na Tagen usłyszałem ciekawą teorię o Kościejach-Kościobokach i Kościelisku – od 7 minuty http://tagen.tv/vod/2016/03/wiec-slowianski/. Rzeczywiście być może przypadkiem ale to najkrótsza droga z nad Morza Scytyjskiego w góry Tartaru linia :Święta Góra w Gdyni, Widoń na Kujawach, Kraków (może Dolina Ojców) i Dolina Kościelisko z osadą Kiry u wejścia do niej . Jest tam b. dużo jaskiń i to sporych np. Mroźna ze stałą całoroczną temperturą 6 C. Niedaleko mamy Giewont, przypomina się od razu legenda o śpiących pod nią w jaskini wojach/ rycerzach czekających na odpowiedni czas by się zbudzić i walczyć o Kraj ( jest tam kilka kolejnych jaskiń w tym Jaskinia Śpiących Rycerzy). Co do nazwy „Kir” – wyjaśnione na Wiki, że to oczywiście z niemieckiego Kern -żałobny materiał okrywający/ pokrywający trumnę. Niespodzianką okazał się j. turecki gdzie „Kir” znaczy – „brud”. Nie tylko zresztą po turecku bo jeszcze po kirgisku i azersku (tyle udało się na szybko sprawdzić w tłumaczu na google). Pokrywający coś „brud” to już blisko pokrywającego czegoś „popiołu”. I także niespodzianka bo „popiół” może nie jest to dokładnie słowo „Kir” ale blisko …azerskie ” kül”, kirgiskie „күл”, tureckie ” kül”..